Nieuwsbrief geschreven door stalgenoten

Dit is de nieuwsbrief van onze stal, hier in staan ingezonden briefjes van stalgenoten.

Stal februari 2011

Het is een beetje onbestemd weer. Soms heb je het gevoel dat de lente er al aan komt. Dan is het plotseling best weer koud en kan het s´nachts nog behoorlijk vriezen. De paarden hebben er ook last van. De meesten zijn al bezig te verharen en je kunt merken dat ze soms een beetje loom zijn. Niet zo vlot als anders. Een paardenvoorjaarsdipje. Binnenkort is het ook weer tijd voor de jaarlijkse enting en dan moeten de paarden toch wel klaar zijn voor het voorjaar.

Jazz heeft een nieuw baasje en is vertrokken. Hij schijnt het goed naar zijn zin te hebben en behoorlijk vertroeteld te worden. Zijn stal is alweer bezet door een markante persoonlijkheid, Kaleou. Het is een paard uit de Camarque en in het dialect dat daar gesproken wordt schijnt dit olielampje te betekenen. Hij is een heer op leeftijd, ongeveer 30 en niet gauw ergens van onder de indruk. Hij stapte rustig uit de trailer en begon op stal meteen uit zijn voerbak te eten alsof hij er altijd al gestaan had. Onverstoorbaar. Kaleou staat inmiddels in het groepje van Bikkel, Ziyya en Jersey. Hij kan het prima met Bikkel vinden en samen spelen is heel leuk. Ieder in zijn eigen tempo dat wel.

Ja en bij een heer op leeftijd hoort een baasje op leeftijd. Zijn eigenaresse Mickey is al 73 en samen zijn ze een vertrouwd stel om het zo maar te zeggen.

Mickey gaat met Kaleou wandelen, spuit hem elke dag af wat wel handig is bij een schimmel en is druk bezig met het werken met dubbele lijnen. Hij kan wijken, knielen en nog veel meer. Een soort natural horsemanship. Misschien is het ook wel iets voor de andere paarden op stal. Tjalling bijvoorbeeld heeft twee bazen waarvan er een rijdt en de ander het grondwerk doet. Dus het is misschien wel een idee om dat grondwerk uit breiden met andere disciplines.

Kaleou is niet de enige nieuwkomer. Binnenkort krijgen we nog een nieuwe pensiongast waarmee we dan helemaal vol zijn. Het is een 12 jarige merrie Fleur, die schijnt te denken dat ze een volbloed Arabier is. Waarschijnlijk een merrie met een kop erop zoals ze dat zeggen. Zo hebben we een stal met paarden in alle soorten en maten, van mini mini (Bikkel) tot supergroot (de Belzen) en van alles daartussen in. Wat het formaat ook is het zijn allemaal paarden met een eigen karakter en gebruiksaanwijzing. Elk paard heeft een aparte aanpak en verzorging nodig en die krijgen ze ook. We zijn echt een stal met zorg op maat.

Chickenrun

De kuikens zijn allang geen kuikens meer. Voor twee kippetjes is inmiddels een nieuwe baas gevonden

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Nieuwsbrief december 2010

Winter

Met de eerste dag is december en de winter heftig begonnen, in geen jaren is het op 1 december zo koud geweest.

Eigenlijk begon het winterweer al op maandag 29 november met de eerste sneeuw. Was het overdag nog redelijk weer in de loop van de middag begon het te sneeuwen en het was een hele toer om naar stal te rijden. In principe kun je met de baklamp prima rijden ’s avonds maar in deze sneeuwjacht was er geen beginnen aan. De paarden stonden heel tevreden op stal en het enige wat ze willen als er ’s avonds iemand binnen komt is eten. Ze zijn afgevoerd en de terugtocht is moeizaam aanvaard. In de loop van de week konden we af en toe nog wat met de paarden doen. Niet te weten dat er op 4 december nog veel meer sneeuw zou komen.

APK

In November zijn de paarden als het ware nog winterklaar gemaakt met een algehele apk. De tandarts is geweest samen met een dierarts om de nodige spuitjes te kunnen geven. Een paardentandarts is nl. niet bevoegd om een verdoving toe te dienen en de meeste paarden vinden het gevijl in hun mond niet echt leuk. Omdat ze er toch was heeft de dierenarts die ook chiropractor is meteen een aantal paarden behandeld oftewel gekraakt. De paarden hebben hier echt baat bij en je merkt dat ze na een behandeling minder last van bepaalde klachten hebben en beter hun werk kunnen doen. Als klap op de vuurpijl is de hoefsmid langs geweest die met een vooruitziende blik sommige paarden van zooltjes heeft voorzien. Bij sneeuw kan bij paarden met een ijzer de sneeuw door de kou van het ijzer in de hoef klonteren en als het ware klompjes ijs gaan vormen. En ja dan is het uit met de pret. Met een zooltje wordt als het ware een lapje gelegd tussen ijzer en de hoef zodat er geen sneeuw meer kan gaan klonteren. Een soort winterbanden. Het is ook erg goed voor luie eigenaren want je hoeft deze hoeven niet meer uit te krabben.

In theorie waren we dus helemaal klaar voor de winter maar niemand had verwacht dat het zo vreselijk koud zou worden. Met deze temperaturen is het voor mens en dier niet te doen om buiten te werken. Mensen kunnen zich nog dik inpakken maar dat kun je bij een paard moeilijk van top tot teen doen. De spieren van de dieren kunnen een behoorlijk klap krijgen van warm worden en dan weer sterk afkoelen door vrieskou een behoorlijke klap krijgen en we willen ze wel heel houden. Dus genieten ze noodgedwongen van heel veel stalrust. Ze vinden het helemaal niet erg om met dit weer binnen te staan. Het is erg gezellig om de paarden zo tevreden zien te eten en slapen. Al gaat dat laatste met het nodige lawaai gepaard. Tjalling bijvoorbeeld kan de hele stal bij elkaar snurken.

Trainen voor wedstrijden is er niet meer bij. We hebben een superbak waarvan de bodem bijna altijd berijdbaar is. Maar met Noordpooltemperaturen en sneeuw moet je heel veel voorzichtig zijn met je paard. We wachten af wat de rest van deze winter ons zal brengen. Tegen de natuur valt niets in te brengen.

Kuikens

De kuikens doen het ondanks de kou nog steeds goed. Er is een baal stro in het hok gelegd en de open kanten zijn zo veel mogelijk afgeschermd met platen. Ze worden goed voorzien van eten en houden elkaar warm. De kippen delen de zorg voor de kuikens en zonder onderscheid te maken nemen ze alle kuikens onder de vleugels die warmte nodig hebben. Zolang het zo koud is zien we ze nauwelijks.

Gulle gaven

Nee, dit is geen bedelhoofdstukje. Maar December is natuurlijk de maand van feest vieren en lekker eten. Maar als je lekker warm binnen zit denk dan ook eens aan de dieren die het niet zo goed hebben. Geen stal hebben, buiten staan in deze kou, niet goed bijgevoerd worden of verzorgd worden. Kijk eens goed rond of je verwaarloosde paarden ziet staan en doe een melding bij de dierenbescherming. Elke melding wordt serieus genomen. Beter te vaak gebeld dan een gecrepeerd paard.

Je zou misschien ook bij het Kerstdiner of bij Oud en Nieuw iets minder luxe kunnen eten en bijvoorbeeld een donatie doen aan de Dierenbescherming of Brooke’s Hospital for Animals. Deze laatste probeert paarden en ezels in derde wereldlanden van de nodige medische zorg te voorzien. Het is maar een idee.

Iets dichter bij huis kun je natuurlijk vogels en alle andere dieren die het in de winter moeilijk hebben bijvoeren en helpen. Stal Bleijkmeer is in de winter een oase voor vogels en allerlei dieren die bij ons bescherming en beschutting vinden dankzij de goede zorgen van Jeannette.

Alvast hele fijne feestdagen toegewenst.

NIEUWSBLEIJK ( 27-10-2010 )

Het is alweer een tijdje geleden dat er wat nieuwtjes over stal Bleijkmeer zijn vermeld. Het is echt alweer herfst, een heleboel blaadjes zijn al gevallen en de blaadjes die nog aan de bomen zitten hebben de mooiste kleuren.

We proberen het elk jaar zo lang mogelijk uit te stellen om op stal te gaan. Het is gewoon veel beter voor de paarden zo lang mogelijk dag en nacht buiten te zijn. Maar ja het is een zeer verschillende groep paarden die we op het ogenblik hebben en de één heeft het veel sneller koud dan de ander. De Arabieren kunnen nu eenmaal minder goed tegen het Nederlandse klimaat terwijl Tjalling de Fries en de Belsen er veel beter tegen kunnen. Nu kun je lang met allerlei dekens werken maar op een gegeven werd het kouder en was het land gewoon veel te nat om ’s nacht te kunnen liggen of uit te rusten. Het is wel een hechte groep en het was geen optie om een deel buiten te laten staan en een deel binnen te halen. Dus zijn ze half oktober allemaal op stal gegaan. Kyora en Tabina nemen een speciale plaats in binnen de stal, die stonden al eerder ´s nachts binnen.

Overdag staan ze zo lang het nog kan zo lang mogelijk buiten. Het was even wennen voor de nieuwkomers om in het ritme te komen van ´s morgens naar buiten en s´middags aan het eind van de dag weer naar binnen. Maar ze weten nu allemaal hoe het hoort en het moet gezegd worden het is een gehoorzame groep paarden. Je kunt ze makkelijk naar binnen halen, ze lopen allemaal braaf mee. Ook de jongere paarden zoals Ziyya en Jazz die al aardig opgevoed zijn. Dat is echt wel een voordeel op een kleine stal omdat verschillende mensen als het zo uitkomt de paarden binnen moeten kunnen zetten.

Wedstrijden

Kyora en Tjalling zijn weer een aantal keren enthousiast op wedstrijd geweest. Nou , enthousiast, de bazen hadden er soms meer zin dan de paarden. Tjalling laat de laatste tijd echt verbetering zien en slaagde er op de laatste wedstrijd in twee winstpunten te halen en mag dus nu L2 starten. Kyora moet nog een paar puntjes en dan is ze Z1. Kyora is echt een dame met grote K, oftewel karakter en beslist soms zelf of ze wel of geen zin heeft haar best te doen. We weten allemaal dat ze het wel kan want thuis loopt ze in de bak de sterren van de hemel. Op 7 november gaan Kyora en Tjalling weer samen op wedstrijd en 21 november moet Kyora het in haar eentje doen. We hopen allemaal dat ze dan alle benodigde punten bij elkaar heeft gelopen.

Voor Tjalling zal het in november een probeerwedstrijd zijn, hij is eigenlijk nog niet helemaal L2 klaar maar we zien wel hoe het gaat.

Kakelkippen

Zoals bekend hebben we sinds enige tijd krielkippen op stal. Het is begonnen met drie kippetjes die gedumpt moesten worden en die Jeannette uit de goedheid van haar hart opgenomen heeft. Jorko timmerde een schitterend hok maar dat was nog niet het einde van het verhaal. Er kwamen al snel nog een paar zwerfkippen bij en uiteindelijk ook een haan. En ja, je weet wat er dan gebeurt. Op een gegeven moment zaten een paar kippen te broeden. Eén voor één kwamen de eieren uit. Het was echt een verrassingsmarathon, elke dag was er een extra kuiken bij gekomen. Het aantal is, hopelijk, blijven steken op tien stuks. De jongste kwam een beetje in de verdrukking omdat hij de kleinste was en is door de bazin van Brand, Jazz en Bikkel mee naar huis genomen. Hij doet het prima onder de rode lamp en is nu met recht kuikenmak. De overige kuikens groeien als kool. Ze zijn schattig om te zien maar we hopen wel dat er niet nog meer bij komen. Het is een hok vol.

Zo nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte, eind november komt een vervolg. Oh ja, er is nog één stal over dus als iemand een gezellige kleine stal met een prachtige grote box zoekt weet u waar u moet zijn.

Nieuwsbrief: Lizwatextandmore

Tjalling en de tandarts

Het was laatst een bewogen dag voor Tjalling. Bezoek van de paardentandarts. Tot dusver keek de dierenarts bij een controle of enting ook het gebit na maar dat bleek toch niet voldoende te zijn. Omdat er op stal wat tandheelkundige klachten waren heeft Jeannette een echte paardentandarts ingeschakeld en is praktisch de hele stal doorgelicht. Net als bij mensen kunnen gebitsklachten bij paarden invloed hebben op de gezondheid en het presteren. Hij is nu net goed in het werk en doet ook echt zijn best. Meer kunnen we niet van hem verlangen. Het is dan ook niet meer dan eerlijk dat we hem zo gezond mogelijk proberen te houden.

Bij sommige paarden bleek er een drastische behandeling nodig te zijn en er zijn diverse kiezen en tanden getrokken. Dat lukte alleen met een behoorlijke verdoving die door de dierenarts werd toegediend. Ook Tjalling bleek last te hebben van achterstallig onderhoud. Zo groot, log en lomp als hij is, is hij eigenlijk toch heel braaf. Hij vond al dat gevijl en gehannes in zijn mond helemaal niet leuk maar liet het toch braaf toe. Hij werd het op het laatst echt wel zat maar we konden het zonder verdoving af. Ik was supertrots op hem. De bedoeling is dat in eerste instantie de paardentandarts om de 6 maanden terugkomt totdat al het achterstallig onderhoud is weggewerkt. Dat kon nl. niet in 1 keer. Daarna kan het tandartsbezoek met iets langere tussenpozen plaatsvinden.

Al met al was het een drukte van belang met alle paarden op stal die behandeld moesten worden. Sommige eigenaren hadden moeite met de ingreep en het bloed en gingen bijna zelf onderuit bij het trekken maar onze Fries heeft alles stoïcijns aangezien. Zijn grootste frustratie was dat hij nu niet de hele dag in het land gras heeft kunnen eten. Maar een balansdag was ook heel goed voor hem en hij heeft in elk geval weer een onderhouden gebit!